สิปราง
อาบแสงจันทร์แข่งแสงจ้าดาราใหญ่
นวลแสงไซร้ฉาบผิวผ่องท้องน้ำไหว
ระยิบยับวิบวับวาวพราวพร่างไกล
สะท้อนใสสะเทิ้นจับสู้กลับจันทร์
วู่ลมหวิวพลิ้วพลิ้วแผ่วเป็นแนวคลื่น
ประทะกลืนประทะใหม่ในวสันต์
ประทะร่างที่รวดร้าวกร้าวคืนวัน
เหมือนจะยันย้ำรอยแผลให้แน่นาน
ประพรมเพลงบรรเลงพร่างให้นางเศร้า
พิรุณเพลาเพริศพิศพริ้มริมสืบสาน
ไหลชะโศกไหลชะโลกมาชั่วกาล
ชะร้าวรานจากฤทัยไปเสียที
เมื่อฝนมาต้นพฤกษาคงได้ผลัด
เร่งสะบัดพัดใบแก่ที่แย่หนี
ออกใบอ่อนร่อนเริงร่าท้าปฐพี
สอนชีวีที่จมเศร้าให้เฝ้าตรอง
ธรรมชาติแม้จะสอนให้วอนคิด
แต่ดวงจิตมิอาจตัดยังจัดสอง
ทางหนึ่งติทางหนึ่งตรมจมจับจอง
แม้จะลองทั้
881
7
0
หน้าส่วนตัว
