ส่องหล้า
หอมเอยเจ้าดอกลั่นทม
กลิ่นลอยตามลมพร่างพรหมจิต
กลิ่นเจ้าแนบเนาใกล้ชิด
ส่งกลิ่นนฤมิตจรุงใจ
.
กลิ่นลั่นทมจากเมรุกลางเมือง
น้ำตานองเนืองหลั่งรินไหล
โหยหาไขว่คว้าด้วยอาลัย
ทุกข์ทนหมองไหม้ตรอมตรม
คืนวันผ่านเวลาคว้าหวัง
ทุกข์ยังหมองใจไห้ห่ม
เมืองวุ่นขุ่นเหงาเศร้าซม
แบกทุกข์ระทมท่วมเมรุ
จาก กุโบร์ แดนไกล
กลิ่นลั่นทมหวนไห้มิว่างเว้น
หลุมใดใครเล่าเช้ายันเย็น
ข้ามตะวันมิได้เห็นแทบขาดใจ
กลีบร่วงลั่นทมถม มัยยิต
หวั่นจิตนึกพรั่นหวั่นไหว
ใจเหงาเศร้ากล่อมเมื่อลมไกว
อุ่นใดจะโอบกอดกลางเดียวดาย
ในเงามืดซ่อนหมองหม่น
ความชั่วร่องหนลับเลือนหาย
โปรยทุกข์คุกรุ่นฟุ้งกระจาย
แผ่ซ่านว
2137
4
0
หน้าส่วนตัว
