รักษ์รัก
..
แม่นวลงามทรามสวาทเสน่หา
ชวนชะแง้แลเหลียวเอี้ยวตัวมา
สบนงคราญประสานตาต่อตาพลัน
เจ้าเคอะเขินเดินบิดกระมิดม้วน
กลิ่นรัญจวนหวนหอมหฤหรรษ์
ไยทำแปลกแยกเขี้ยวเสียวโดนฟัน
ของเจ้านั้นกัดพี่มาที่ใจ
ฤๅรังเกียจเดียดฉันท์..กันเล่า
ขอให้เจ้าจอมจิตพิศมัย
จงกัดพี่จนกว่าพิราลัย
ต่างไฉนหนอใจหากไร้นาง
ขอพี่ดอมหอมหน่อยนะกลอยแม่
ระทวยแท้แค่น้องลองยกหาง
กระอวลเอยเชยชมฉมสำอาง
ให้ครวญครางในอารมณ์ที่สมปอง
ลมหายใจไล้เร้าราวไออุ่น
จมูกดุนดอมซ้ำสัมผัสสอง
สะท้านเทิ้มเคลิ้มมนจนขนพอง
กระตุกน่องจ้องเจ้าผ่าวฤดี
แม่นางเนียงเอียงอายพ่อชายเชื้อ
ขนางเนื้อเหนียมนวยฉวยฉวี
จังหวะนั้นหันหน้าห