ฟังบทกลอนแล้วคิดถึงตัวเอง
ขลุ่ยบรรเลง เพลงเศร้า เหงาจริงหนอเขาผิวคลอ คำกลอน ที่อ่อนหวานคนประพันธ์ นั้นเล่า คงร้าวราญเนื้อความกานท์ กลั่นฝาก มาจากใจถ้อยวลี จารคำ ที่ล้ำลึกจนรู้สึก อาวรณ์ และอ่อนไหวเขาพ้อพร่ำ รำพึง ฝากถึงใครเธออยู่ไหน ไยลับ มิกลับคืนคนร่ายกลอน อ่อนหวาน ช่างขานขับคราสดับ กินใจ ให้สุดฝืนเหมือนเจ็บช้ำ ย้ำอยู่ ดูยั่งยืนแอบสะอื้น เบาเบา เพราะเหงาจังเมื่อมาเทียบ เปรียบเรา เหมือนเขานักที่จมปลัก วังวน เรื่องหนหลังอยากจำเรียง รวมถ้อย ร้อยให้ฟังเขาช้ำยัง มิเท่า ครึ่งเราเลยพอลมเย็น เยือกผ่าน ราญใจแท้คนพ่ายแพ้ เตรียมใจ อย่างไรเอ๋ยฟังวรรคทอง ต้องเศร้า เหงาเช่นเคยลมรำเพย ยิ่งร้าว หนาวฤดีขลุ่ยบรรเลง ท้ายกลอน เสียงอ่อน
4762
5
3
หน้าส่วนตัว
