กรกฎายน
เ ห ตุ ก า ร ณ์ นี้ เ กิ ด ขึ้ น ใ น ห้ อ ง เ รี ย น สี น้ำ เ งิ น
ฉันเว้นที่ว่างไว้ให้เธอ
ระลึกถึงเสมอแม้ไม่รู้อยู่ไหน
ดีชั่วสุขทุกข์ประการใด
ตั้งแต่จากไกลกาลก่อน
กาลนั้น
เพียงมีใยโยงกันหมดโอกาสกลับย้อน
รักเร้นอยู่ในลมละมุนอุ่นอ่อน
ห่วงหาอาทรราตรี-ทิวา
หลับตา.
นึกหน้าไม่ออกเลย
คล้ายไม่เคยปะพบคบหา
ที่ว่างเว้นไว้ตลอดเวลา
เตรียมไว้ท่าเธอเกลอแท้
และแม้นไม่มีวันนั้นล่ะก็
จะเป็นอย่างไรหนอ..เอาน่า..แล้วแต่
นกบินลงเกาะเหลือบตาชำเลืองแล
ไม่มีข้อแม้ผูกมัด
ฉันจะอยู่กับฉัน
ตราบจนนิรันดร์กาลไร้จำกัด
คลื่นล