กวีบ้านไร่
โอบกอดเงา เข้าเคียงข้าง ร่างโรยร่วง
เมื่อเห็นดวงดารา ที่เฉิดฉาย
ไปลอยเลื่อน เคลื่อนคล้อย ไร้เงาชาย
กับจุดหมาย ปลายทางดาว ที่ไร้เรา
เห็นข่าวส่ง คนส่งข่าว ข่าวเริ่มหาย
ดูเหมือนคล้าย ลางร้าย คืนมาให้อับเฉา
แต่ฝืนยิ้ม หัวเราะ เล่นกับเงา
แต่ก็เศร้า เมื่อเราอยู่ผู้เดียว
เหลียว เหม่อมอง ทิวห้อง ห้องที่ว่าง
ข้างเคียงนาง ห่างไป ให้เหม่อเหลียว
ตั้งตาคอย ลอยล่องน้องผู้เดียว
กับข่าวเปลี่ยว ที่เปลี่ยนหาย ขาดส่งมา
ฝากกับฟ้า ที่คะนอง ไปหาน้อง
ว่าชายต้อง เศร้าเหงา ให้หันหา
อย่าเพลินเล่น ไร้ข่าว เคยส่งมา
ชายตั้งตา รอนวลน้อง อยู่ลำพัง
หากว่ายัง เห็นใจ ในความรัก
โปรดมาทัก ให้ชื่นใจ รักยั
1181
2
0
หน้าส่วนตัว
