คนกรุงศรี
เดือนแรมเรียว เกี่ยวฟ้า สิบกว่าค่ำ
จันทร์ขึ้นนำ สุริยัน ก่อนวันใหม่
หนาวลมเหนือ เนื้อเหน็บ เจ็บภายใน
คนรักไกล จากลา มิมาเยือน
เสียไก่กู่ ก้องดัง ฟังแล้วเศร้า
อยู่กับเหงา เดียวดาย ใครจะเหมือน
แต่รักยัง ฝังใจ ไม่ลืมเลือน
สัญญาเตือน ยังก้อง กับน้องนวล
เวลาเวียน เปลี่ยนผัน เหมือนนานนัก
อยากจะหัก ห้ามใจ ยิ่งไห้หวล
ทนเก็บรัก หนักอึ้ง ถึงรัญจวน
ใจปั่นป่วน ยิ่งเหลือ เมื่อไกลเธอ
หนาวลมเหนือ เมื่อก่อน ยังสอนเจ้า
ทุกค่ำเช้า อย่าเลือน เตือนเสมอ
คืออาหาร หยูกยา อย่าเผลอเรอ
มิเจอะเจอ ตกเย็น เป็นกังวล
ตะวันเยือน เดือนลับ ไปกับแสง
ฟ้าสีแ
หน้าส่วนตัว
1003
2
0
