รอนรอน ตะวันลับ ฟังเสียงกู่ไม่กลับ ก็ห่วงหา เหงายามนี้ไร้อุ่น ใดกรุ่นพา จะสบซึ้งแววตา ก็สิ้นไร้ ว้าเหว่อีกแล้วหนอ เจ้ายาจก ฟังเสียงลมสะทก ก็หวั่นไหว รอแต่ข่าวหนาวนี้ จะมีใคร พอซุกไออบอุ่น ละมุนรัก เดียวดาย อีกแล้วเจ้า เปลี่ยวโลกเศร้าอดสู ใครรู้จัก ฟังแต่เสียงปลอบใจ ละไมนัก ว่าเหงาแค่ทายทัก แล้วผ่านเลย เหงาเอยเหงาสารพัด ดัดจริต เหงาไปทุกห้วงคิด มิอาจเอ่ย ยินแต่เสียงใจพร่ำ ลมรำเพย ไร้อุ่นเชยชิดชื่น ข้ามคืนเหงา ……………………… โดยคำ ลานเทวา
1998
7
0
หน้าส่วนตัว
