แก้วประเสริฐ
* รุ้งเทวี *
๐ มาดแม้นห้วงนภาพราวดารดาษ
งามพิลาสสกาวเดือนเกลื่อนหรรษา
พาใจเพลินพริ้มเพราเคล้าปวงดารา
แสนจะหาสิ่งใดเปรียบคล้ายเดือน
๐ เคลื่อนดุจแก้วสีนวลชวนสวาท
พรรณพิลาสปัฐพีมิมีเหมือน
เลื่อนยามคล้อยลอยไปดุจคล้ายเยือน
ยามยลเลือนพราวไสวในห้วงนภา
๐ หาได้หมองใจจิตยามคิดฝาก
หรือจะพรากความงามยามพิศหา
คราระยับทอแสงแฝงผ่านมา
ชวนผวาโน้มเอียงเคียงคู่ครอง
๐ มองหมู่เมฆล่องลอยคล้อยบังไว้
เหมือนคลั่งไคล้สายสวาทมาพาดสนอง
แล้วกลมกลืนจันทร์เจ้าเฝ้าหมายปอง
แสงนวลผ่องจางลงตรงพฤกษ์ไพร
๐ คล้ายหลบหลีกทอแสงแฝงวงกต
รัศมีจรดดุจรุ้งปรุงหลากไสว
ใยแสงนวลแห่งมณีสีอำไพ
ส่งประก
หน้าส่วนตัว
1554
13
0
