แก้วประเสริฐ
ความรักหญิงซาบซึ้งตรึงดวงจิต
ด้วยคิดผิดชีวิตจึงสุดแปรผัน
ทุ่มเทกายใจในรักอยู่ทุกวัน
เพื่อรักนั้นทำให้เราต้องจำนน
รักเอยจริงหรือว่าสุดแสนหวาน
ทำไมรักจึงทรมานเขามิได้สน
โอ้ความรักช่างแสนร้อยเล่ห์กล
หลอกลวงคนเสียจนให้ตายใจ
รักนี้มีสุขทุกข์เคล้าตามปรารถนา
เพราะรักเสน่หาจึงพาใจหลงเสียได้
ด้วยไหลหลงพะวงถึงเธอตลอดไป
ดวงหทัยเสียแทบแยกแตกทำลาย
ด้วยหลงคารมร้อยลิ้นเล่ห์ของหญิง
แม้ทุกสิ่งที่ถนอมไว้ยังคงสูญสลาย
โอ้น้ำใจไฉนจึงไม่คิดจะกลับกลาย
ยังไม่สายไปใยเธอช่างไม่นำพา
ความเป็นจริงทุกสิ่งมอบไว้ให้เสมอ
แสนพร่ำเพ้อละเมอครวญใจใฝ่หา
หน้าส่วนตัว
1161
17
0
