ได้เป็นเพื่อนยามเธอเหงาเขาพรากจาก เธอเหงามากฉันหดหู่ทนดูไม่ไหว ยามเธอเหงาร้าวราน-รานหัวใจ ฉันเหงาใจยิ่งกว่าเธอเผลอใฝ่ปอง ก็มันเหงาที่เขาทำเธอหม่น เธอร้อนรนเธอเหงาเราที่สอง คอบปลอบเธอยามเหงาเขาไม่มอง ยามเรามองเหงาใจใครปลอบเรา กลายเป็นคนที่เหงาเศร้าโดดเดี่ยว อยู่คนเดียวเหงาเพราะเธอเพ้อหาเขา เหงามากนะเหงามากมากไม่อยากเศร้า คนอย่างเราคงต้องเหงาเศร้าลำพัง