พิมญดา
รอยฟกช้ำใบหน้าพาใจหาย
ทั่วร่างกายเขียวช้ำย้ำรอยหม่น
หยาดน้ำใสไหลรินแก้มกมล
นี่คือผลของความรักที่รับมา
ด้วยเป็นหญิงยอมทุกสิ่งบนทางรัก
พ่อแม่ทักตักเตือนเหมือนไร้ค่า
เอาความรักเป็นใหญ่ไว้บูชา
อนิจจา!ไร้เดียงสาน้ำตาริน
ยามแรกรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน
พออยู่นานเริ่มขมก่นด่าสิ้น
เริ่มไอ้-อี-มึง-กู อยู่ให้ชิน
รักบ้าบิ่นแหว่งเว้า..เน่ารุนแรง
มหันตภัย!ในครอบครัว
เงาสลัวครอบคลุมทุกหนแห่ง
เศรษฐกิจรุกเร้าข้าวของแพง
ดิ้นรนแข่งครองชีพ.ถีบรักกลาย
คิดให้ดีสตรีเอ๋ยอย่าผลีผลาม
หากโดนหยามศักดิ์ศรีมีเสียหาย
อนาคตดับวูบเพราะผู้ชาย
ก่อนจะสาย.ใคร่ครว
7887
9
0
หน้าส่วนตัว
