กวีน้อยเจ้าสำราญครับ
กวีใดใฝ่คิดประดิษฐ์ถ้อย
น้อยหาด้อยคุณค่าภาษาศิลป์
เจ้าแห่งความสุขศรีผองชีวิน
สำราญจินต์ลึกล้ำควรช่ำชอง
ฝึกฝนให้ชำนาญแก่การรัก
การงานหนักพักกายคลายสมอง
ขีดดนตรีคีตกานต์ผ่านร้อยกรอง
เขียนทำนองจิตฝันร่วมบรรเลง
จงมาร่ายกลอนกานท์สุดหวานแว่ว
เพียรดังแก้วแวววาวนวลขาวเปล่ง
เรียนวิชากาพย์กลอนสอนตนเอง
เถิดบทเพลงกวีโปรดชี้ทาง
ย่อมชำนิชำนาญเมื่อผ่านศึก
เกิดรำลึกปรุโปร่งโล่งสว่าง
ผลประเสริฐเพริศแพร้วเห็นแนวทาง
ดีที่สร้างสรรค์คำจนร่ำลือ
ครูคิดค้นตำราสารพัด
คอยสอนหัดคัดเขียนเรียนหนังสือ
ชี้ให้มีสำนึกเร่งฝึกปรือ
ทิศทางคือกวี..ศิษย์มีครู
เป็นคนดีที่จิตรับผิดชอบ
ศิษย์ขอตอบแทนด
2401
3
0
หน้าส่วนตัว
