ดุจดังหยาดน้ำฟ้า ชะโลมหล้าให้ชุ่มฉ่ำ
กี่หมื่นกี่แสนคำ มิอาจพร่ำพรรณา
พระคุณของพ่อแม่ ที่ปกแผ่แก่ลูกยา
ใหญ่ยิ่งกว่าผืนฟ้า พสุธาธรณี
รักใสบริสุทธิ์ งามประดุจหยาดมณี
พริ้งเพริศบรรเจิดศรี สิ้นราคีใดแผ้วพาน
รักใสจากใจพ่อ กำเนิดก่อจิตวิญญาณ
รักแท้แม่ประสาน ก่อวิญญาณเป็นตัวตน
เก้าเดือนในอุทร ผ่านหนาวร้อนและทุกข์ทน
คำน้อยมิเคยบ่น แม่อดทนเฝ้ารอคอย
จวบจนลูกกำเนิด สิ่งล้ำเลิศกว่าเพชรพลอย
เทวดาองค์น้อย ๆ ที่เฝ้าคอยมาแสนนาน
ท