ถนปายี
"ลมหนาวโจยมา อุราแต้ไซ้ร บ่มีไผ๋ใกล้ ได้หวังเลยหนา
หนาวเย็นแต้นั้น อกสั่นผวา บ่มีไผ๋มา เป๋นคู่เคียงข้าง
ผ่านไปก๋ายมา เหมือนนาโล่งกว้าง เขาบ่สนใจ๋ ไปซ้ำ
เหมือนข้าวต้าวหล่น หมองหม่นเจ้นล้ำ หัวใจ๋บิ่นบ้าง เมินนาน
หลีกหนีบ่ป้น คำคนอู้ถาม ผ้องหาเลิกยาม เตรียมมาไว้ใกล้
ผ้องเตรียมชุดดา สรรหามาไว้ บังคับกั๋นไป แต้ล้ำ
ผ้องเสาะคาถา เตรียมมาหื้อซ้ำ เป่าไปค่ำเช้า งายแลง
หัดเอาไว้เตอะ ตึงบ่กิ๋นแหนง คาถาเปิ้นแฮง จ้วยแต่งกำอู้
ทุกบททุกต๋อน ตึงบ่หลิ่งหลู้ ท่องจ๋ำได้ดี ต๋ามนั้น
เช้าตื่นขึ้นมา สีผึ้งมาฝั๊น จักว่าเฮาพร้อม ไปตาม
เจอะน้องคำน้อย ฟั้งจ๊อยเอิ้นถาม ตั๋วน้องคนงาม ไปไหนมาเจ้า
3280
1
0
หน้าส่วนตัว
