ดอกไม้ไร้กลิ่นหัวใจไร้สาร
รักของฉันมันเหมือนแก้วบางๆ
ที่ร้าวใกล้จะแตกสลาย
เหมือนหัวใจบองบางดวงนี้
ที่กำลังจะแหลกรานเพราะน้ำมือเธอ
ก่อนเคยรักช่างเอาอกเอาใจนัก
พอนานวันเริ่มจืดจางและจางหาย
เหมือนเฆมหมอกคลาย
เมื่อยามกระทบลม
เธอรู้บ้างหรือยังไง
สิ่งที่เธอได้ทิ้งไว้ก่อนไป
มันคือรอยแผลร้าวลึกในใจฉัน
ไม่มีอะไรมันลบให้มันจาง
เธอทำให้ผู้ซื่อคนหนึ่ง
ต้องอมทุกข์กับแผลใจ
ที่เธอมาสร้างไว้
อย่างไม่ใยดี
อยากถามเธอสักเพียงคำ
ว่าเธอเป็นผู้ชายหรือเปล่า
ไอ้ที่เรียกว่าหัวใจน่ะมีไหม
คิดว่าคงไม่มีหรอกคนอย่างเธอ
ถ้าถึงมีก็คงจะดำๆ
มืดๆมัวจนดูไม่ออกกะมัง
เห็นได้ชัดจากการกะทำ
ที่เธอให้ไว้กับฉันคนนี้ยังไง
802
2
0
หน้าส่วนตัว
