พิมญดา
เคยขีดคำ ว่ารัก จากใจฉัน
ปิดนานวัน แผลระบมจนกลัดหนอง
รักผ่านมา ทำให้น้อง น้ำตานอง
คอยประคอง ใจเก็บมิด ไม่คิดเชย
เพราะอดีตมันปวดร้าวเศร้าใจสุด
ฉันจึงหยุดปิดใจไว้ไม่อยากเผย
กลัวว่ารักมันออกมาผลอย่างเคย
ขีดหยุดเลยขังเอาไว้ใจร้าวราน
ขีดเส้นกั้นเอาไว้ใยเลือนลาง
ระหว่างทางกาลเวลาเธอมาสาน
คอยเกื้อหนุนกำลังใจให้นงคราญ
ลบริ้วรอยร้าวฉานจางจากใจ
เพราะเธอคือแสงสว่างในใจฉัน
นั่งนับวันคอยให้ฉันอย่าหวั่นไหว
โอบไออุ่นอุ่นไอรักถักเยื่อใย
นานแค่ไหน รอแผลหาย คลายเศร้าตรม
ฉันร้องไห้เธอช่วยซับรับน้ำตา
บอกฉันว่ามองดูฟ้าอย่าขื่นขม
โลกกว้างใหญ่ยังมีคนทุกข์ระทม
อย่าจ
1995
6
0
หน้าส่วนตัว
