ไผ่ดำ
...ชีวิตคน ใช้แรงงาน อย่างฉันนี่
จะพอมี ใครที่ไหน เหลียวแลบ้าง
ดูต่ำต้อย คอยความหวัง ทั้งเลือนลาง
จะมีสาว ใคบ้าง มาเหลียวแล
...ไม่ได้รัก ก็ไม่ เป็นไรหรอก
ใจเคยบอก ให้มองตัว ด้วยกลัวแพ้
ไปรักเธอ กลัวสาว เจ้าไม่แคร์
คงเกิดแผล ให้ใจหม่น ทนเดียวดาย
...ยามเธอเดิน ผ่านมา ทักกันบ้าง
อย่าเมินหมาง แค่หางตา ส่งมาให้
เพียงแค่นี้ ก็มีแรง สู้ต่อไป
เหนื่อยแค่ไหน มีเธออยู่ สู้อดทน
...คงไม่เปลือง เวลา เธอมากนัก
ที่เธอจัก ทำให้ใจ หายสับสน
แค่ได้เห็น รอยยิ้มรื่น ชื่นกมล
ก็สุขล้น เหมือนน้ำทิพย์ ล่อเลี้ยงใจ
...ขอเก็บภาพ เธอไว้ เอาไปฝัน
เพียงแค่นั้น ก็มีสุข กว่าสิ่งไหน
ไม่ได้ครอง แค่ได้ฝั