รังนก
สายลมพัดแผ่วเบา
ใจเหงาๆไร้ความคิด
ไม่อยากเชื่อในโชคชะตาชีวิต
ใครลิขิตให้ฉันอ้างว้างเดียวดาย
อยู่ดีๆน้ำตาก็รินไหล
เจ็บในใจไร้เหตุผลแต่แฝงด้วยความหมาย
รู้สึกเหงาทั้งที่มีคนรอบข้างมากมาย
แต่ไม่ได้เป็นคนที่มีความหมายของใครเลย
สายลมพัดเฉื่อยๆ
ใจเหน็ดเหนื่อยกับการถูกเมินเฉย
กี่ครั้งแล้วนะที่เราถูกละเลย
และไม่มีใครเคยหันกลับมามอง
ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดร้าว
มีแต่เรื่องราวที่ทำให้ใจหม่นหมอง
มีบ้างไหมเรื่องที่ทำให้สมอารมณ์ปอง
ลองคิดลองทวนมีเหมือนไม่มี
สายลมเลือนรางจางหาย
มีความหมายเหมือนกับชีวิตนี้
ถูกพลักไสให้ออกห่างจากผู้คนที่มี
ล่องลอยเคว้งคว้างอย่างที่ไม่มีใครต้องการ
ล่องลอย
2517
3
0
หน้าส่วนตัว
