ไม่ใช่หุ่นยนต์.... ไร้ความรู้สึกจนเฉยชา ไร้ความรักจากแววตา ไร้ความห่วงหาเอื้ออาทร ไม่ใช่เดียวดาย.... จึงมอบไมตรีวันพักผ่อน จึงมอบรอยยิ้มมิจากจร จึงโทรหาตอนที่ห่วงใย ไม่ใช่อกหัก.... จึงต้องการรักมาแทนที่ใคร จึงต้องคว้าคุณที่อยู่ชิดใกล้ เพียงแค่มาปลอบใจที่รวดร้าว แต่มันคือ "รัก"..... ที่เริ่มปักหัวใจให้แพรวพราว ให้มีแววตาสุกใสสกาว เหนียวแน่นด้วยกาวใจความผูกพัน ทั้งหมดนี้คือความรู้สึก ไม่ได้นึกหรือคิดหลอกลวงกัน นี่แหละความจริงใจของใจฉัน ที่ไม่อาจทันห้ามใจให้ "รักเธอ"