รู้ไหมคนดี คำคำนี้ที่บอกฉัน มีความหมาย มากมายทุกคืนวัน แต่แปรผัน พลันเปลี่ยนโดยสินเชิง ถึงตัวใกล้ ใจเหินห่างคว้าไม่ถึง นั่งรำพึง นึกถึงแต่คำนั้น จะไม่นอก บอกหัวใจว่าเชื่อกัน ขอรักหมัน ในตัวฉันไม่เปลี่ยนแปลง มาวันนี้ คนที่พูดกลับห่างเหิน เหมือนส่วนเกิน เดินยากเมื่อได้เห็น ช่างยากเย็น เป็นเหมือนว่าแสร้งใจ เจ็บข้างใน เหมือนโดนเข็มที่ทิ่มแทง