เจน_จัดให้
ในรอยริ้วผิวผ่านกาลเวลา
ในแววตาห่วงหาและล้าไหว
คำคะนึงหนึ่งคำย้ำในใจ
เจ้าอยู่ไหน?...รู้ไหมใครที่เฝ้ารอ
.......................
ก่อนเคยกล่อมถนอมเลี้ยงไม่เกี่ยงทุกข์
หวังเพียงเจ้ามีความสุขไม่เคยท้อ
ความลำบากตรากตรำที่ซ้ำก่อ
พร้อมต้านต่อไม่เคยพ้อรอชะตา
.......................
ในความรักยิ่งใหญ่ยากใดเหมือน
กลับลืมเลือนจากใจไม่ใฝ่หา
เมื่อวันนี้กลายเป็น "เฒ่า" เศร้าวิญญา
ไร้ลูกมาเหลียวแลแม้เกื้อกูล
......................
ก่อนจะไร้สิ้นไปไม่หวนกลับ
ก่อนจะดับลาลับร่างเสื่อมสูญ
กลายเป็น "เถ้า" ถ่านดินสิ้นอาดูร
จงเทิดทูนพ่อแม่...ด้วยใจแท้แลกตัญญู
......................