ยามย่ำค่ำทำใจให้ได้หลับ ใยมากลับนั่งเพ้อละเมอหา โอ้ยอดรักดวงใจในชีวา วันนี้มากลายลับกลับเปลี่ยนแปลง เคยมีอยู่เป็นคู่ชู้ชูชื่น ต้องสะอื้นโหยไห้ไร้แถลง เธอจากไปรักฉันได้เปลี่ยนแปลง แม้ไม่แจ้งชี้แจงรู้ชะตา ต่อให้ฉันดีแค่ไหนคงไม่เห็น ที่ฉันเป็นเฝ้ามีจิตคิดห่วงหา ก็คือฉันรักมั่นเสมอมา แต่ใยเลยไร้ค่าน่าเสียดาย ..........หากเผื่อใจเอาไว้เจ็บคงไม่ต้องเก็บมาเขียนเป็นกลอนนี้..ว่ามั้ยคะ?