เชษฐภัทร วิสัยจร
ฉันเป็นกระจกเมาอันเก่าแก่
ที่คอยแส่คอยสร้างเรื่องบางเรื่อง
คนชอบใช้ตีศัตรูอยู่เนืองเนือง
เพื่อยักเยื้องข้อเท็จจริงทุกสิ่งไป
กระจกเมาเก่าแก่แค่ใช้ส่อง
ลวงเพื่อนผองเปื้อนเปรอะเลอะเทอะใหญ่
เปลี่ยนชั่วเป็นดีงามตามแต่ใจ
อยู่ที่ใครจูงเพื่อนเยอะเลอะเทอะมา
แม้ทะเลาะกับศัตรูจนดูแย่
เพื่อนจะแห่จุ้นเสกเลขคาถา
ปลุกกระจกปาหี่ตีราคา
นี่เพื่อนข้าถูกหรือผิดช่วยคิดที
กระจกนับฝ่าตีนคอยวีนอยู่
ตีนสิบคู่เหลือขอรอปาขี้
กลัวฝูงเพื่อนชาติหมามารุมตี
จึงฉายภาพบัดสีที่บิดเบือน
ไม่ทันได้ไต่ถามความอีกข้าง
ก็เสกสร้างภาษามาเชือดเฉือน
ศัตรูท่านสมองเปรอะจิตเลอะเลือน
อีกปนเปื้อนบาปกรรมต่ำเลวทราม