ม้าลาย
นำ...ตนพรางซ่อนฟ้า.............สายฝน
ฉัน...หลบหิมะทน..................ทุกข์ล้อม
ไป...ลืมลบหากจน.................ใจปล่อย เลือนแล
สู่.....ภาพผู้คนพร้อม...............คืบเท้าผ่านถนน
ใจ....คงจังหวะเต้น.................ตามฟัง
เธอ...อีกผู้คนยัง....................โลกนี้
นำ....แจ้งข่าวความหวัง............วารหนึ่ง
ฉัน....จักหาใดชี้.....................พบแล้วเสมือนเธอ
ไป.........ยืนยังยอดห้วง...........หุบเขา
สู่...........ภาพแจ่มจันทร์เนา.......ผนึกฟ้า
วิญญาณ..ผ่านรางเงา................สงัดมิตร
เธอ.........เหล่านั้นห้อมข้าฯ........ห่อนได้เข้าใจ
*.........ยื่นมือเธอให้เถิด........คนด