ดวงตะวันยามเย็นกำลังจะลับลา เมฆสีหม่นบนฟ้าแผ่ขยาย สาวน้อยก้มหน้าซ่อนความอาย ตะวันเปล่งประกายวูบหนึ่งก่อนจะจาง..ลับไป ความรัก.. อานุภาพมากนักครานี้ โลกรอบข้างดูดี สวย สดใส สายลมโบยโบกยอดไม้แกว่งไกว ความคิดถึงคนไกลกรุ่น กรุ่น ตลอดเวลา เสียงผ่านสายโทรศัพท์ยังชื่นชม แสดงความนิยมมากมายนักหนา สองปรางค์อุ่นซ่าน หวั่นไหวในอุรา ไฟฝันในดวงตาเปล่งประกายเนิ่นนาน ดวงตะวันลับไป หากแต่ไฟแห่งรักเจิดจ้า..ท้าทาย