ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
. ปล่อยเม็ดทรายเล็กๆอย่างฉันกลับคืนสู่ทะเลลึกแห่งมหาสมุทรเถิด
อ้อมแขนที่อ้าต้อนรับฉันกลับคืนสู่อาณาจักรยิ่งใหญ่
อย่าได้อาลัย และรำลึกถึงฉันเลย
ฉันไม่ได้ไปไหน พ่อแม่ พี่น้องฉัน ญาติ สหายฉัน
ฉันยังสถิตย์อยู่ในหัวใจของทุกๆคน
มองเกรียวคลื่นทะเลอันดามัน ซิ ในห้วงลึกฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น
คิดเสียว่าเราเปรียบประหนึ่งเม็ดทรายบนชายหาด
ที่ยังได้หายใจมองท้องทะเลกว้าง
แสวงหาปัจจัยกลางแวดล้อมของภูมิทัศน์และบรรยากาศ
เพียงชั่วขณะหนึ่ง.............
ก็มีวันหนึ่งที่เม็ดทรายอย่างเรา ต้องโดนคลื่นสาดโถม
หวนเม็ดทรายบนชายฝั่ง กลับสู่ก้นท้องทะเล
และหวนเม็ดทรายใต้ทะเลลึก ขึ้นเกยห
หน้าส่วนตัว
1009
1
0
