ปวดเหลือเกินแปลบปร่าอารมณ์ช้ำ น้ำตาย้ำซับแผลให้เลือนหาย ประโลมเจ็บบรรเทาปวดให้ผ่อนคลาย มิกลับกลายเป็นหนองตรอมในทรวง สะอื้นไห้เท่าไหร่มิรู้หมด ปากที่จรดพร่ำเพ้อปานบวงสวรง พรรณนาถึงความช้ำเพราะหัวกลวง ทำเข่าร่วงติดดินก้นแทบพัง ครั้งหนึ่งยังไม่พอจะมีสอง ยิ่งตรึกตรองยิ่งเศร้าในความหลัง เดินอย่างไรเท้าเตะตู้ดังปัง!!! นิ้วแทบพังเลือดเกือบเล็ด...โอ้วตัวเรา