หลินจือ
ฉันคงเหมือนดอกหญ้าที่ขึ้นอยู่ริมทาง
จะหยิบจะขว้างไม่เคยคิดอะไร
เมื่อยามเธอชอบก็หยิบเข้ามาใกล้
เบื่อก็โยนทิ้งไปอย่างไม่ใยดี
คงไม่มีใครเอาดอกหญ้ามาปักแจกัน
เพราะว่ามันไร้ค่าไม่มีความหมาย
ไม่เหมือนดอกกุหลาบซึ่งมีสีอยู่มากมาย
ต่างก็หมายจับจอง...เป็นของตน