นอนเสียเถิด...คนดี..พี่จะกล่อม ร้อยดาวล้อม..พราวพร่าง..ไว้ต่างหมอน กวาดปุยเมฆ..ฟูฟ่อง..ให้รองนอน เพื่ออุ่นอ่อน..แนบสนิท..ยามนิทรา พระจันทร์เสี้ยว...เกี่ยวสาย..กับปลายรุ้ง เป็นโค้งพุ่ง...แทนเปล..เห่น้องข้า พระพายพัด..โชยเอื่อย...เรื่อยรินมา คลี่ผืนฟ้า...ห่มเจ้า...เฝ้าเอาใจ ยามเหนื่อยล้า..มาหนัก..ได้พักผ่อน เจ้าเนื้ออ่อน..นอนเถิดนะ..จะกล่อมให้ สักกี่เดือน..กี่วัน..ที่ผันไป เถิดจำไว้....รักพี่แท้..ไม่แปรตาม..