เพชรพรรณราย
เธอเจ็บปวดรวดร้าวคราวรักสิ้น
น้ำตารินกินไม่ได้หลายคืนค่ำ
เธอร้องไห้ใจสลายชายอื่นทำ
เธอบอบช้ำระกำรักยากหักใจ
ฉันเป็นเพียงชายคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อน
มิอาจเลื่อนเปลี่ยนเป็นรักถักทอได้
เก็บความนัยใจแอบซ่อนความอ่อนไหว
มิเผยใจในรู้สึกเฝ้าตรึกตรอง
เธอเดินมาหาฉันวันทุกข์โศก
วิปโยควิโยครักหักใจหมอง
ถูกตัดรักชายหักอกน้ำตาน้อง
มาร่ำร้องมองดูเธอเพ้อรำพัน
เธอพร่ำรักมากมายทำลายของ
บ้างก็ร้องมองเหม่อเธอโศกศัลย์
ฉันคอยปลอบความบอบช้ำเขาทำนั้น
ให้ลืมวันที่ผันผ่านความร้าวราน
วันเวลาพาแผลใจให้เริ่มหาย
รักเก่าได้กลายเป็นแผลความแพ้ผ่าน
เราสนิทชิดเชื้อกันกว่าวันวาน
เริ่มขับขานสานสันพันธ์รักฉ
1424
3
0
หน้าส่วนตัว
