มิหวัง อันใด ใต้ผืนหล้า
มิยึดติด น้ำตา รือสิ่งของ
สังขาร มอดม้วย ครรลอง
หลับตา เสื่อรอง ดินทับตัว
ตายไป เอาไป มิได้อัน
แล้วโลภ ทำไมกัน ให้ปวดหัว
มาตัวเปล่า ตายก็เน่า อย่ากลัว
สัจธรรม คุ้มหัว ทุกตัวคน