ฉันเหนื่อย.. กับปัญหามากมาย ที่ต้องแก้ด้วยแรงกาย กว่าจะคลายสลายปม ฉันท้อ.. กับเรื่องรอสะสางสม ที่ต้องรองรับอารมณ์ ต้องขื่นขมตลอดมา ฉันทำ.. เป็นประจำตามหน้าที่ กับเวลาที่พอมี ไร้บ่วงหนี้ติดค้างใคร ฉันทิ้ง.. เพียงความจริงอันยิ่งใหญ่ ว่าตรงนี้ไม่เคยมีใคร ให้หวั่นไหวหรืออ่อนแอ ฉันรู้.. แค่คัมภีร์นำเผยแผ่ ตนยังอยู่คู่ตาแล เขลาหรือแท้แค่ที่*รู้* ....