น้ำตากับท้องฟ้าสีคราม
ขอบคุณทุกอย่างที่ผ่านมา
ขอบคุณช่วงเวลาที่เคยมีให้
ขอบคุณความหวานละมุนของหัวใจ
ขอบคุณทุกอย่างที่ผ่านเลยไปที่ไม่มีทางหวานคืนมาได้ของสองเรา
ขอบคุณเธอจริงๆ
ขอบคุณที่สอนให้ฉันรู้จักคำว่าถูกทิ้งและความเหงา
ขอบคุณคำว่ารักที่เธอพูดออกจากปากเบาๆ
ขอบคุณเรื่องราวในวันเก่าที่เฝ้าล่องลอยไปกับสายลม
ไม่ได้โกรธนะ
ไม่ได้ต่อว่าหรือทำให้เธอขื่นขม
ไม่ได้อยากจะให้คำพูดของฉันทำให้เธอช้ำตรม
ไม่ได้อยากให้เธอระทม แค่อยากจะคลายปมในใจ
ไม่อยากให้เธอหดหู่
ไม่อยากให้เธอรับรู้ความรู้สึกที่อ่อนไหว
ไม่อยากให้เธอสงสารฉันเหมือนใครต่อใคร
ไม่อยากให้เธอเข้าใกล้กลัวฉันจะเผลอมีใจให้เธอไป อีกครา