ก็ขึ้นชื่อว่าความรัก ความรักในชีวิตจริง ไม่มีอะไรแน่นอน ใจมันอ่อนแอแพ้ความรัก
๑.สายฝนโปรยพราวพร่างมิสร่างเหงายิ่งรุมเร้า...หัวใจหวั่นไหวอ่อนเหลียวรอบกายมองหาใครอาทรความรักคลอนวอนฝนดลบันดาล...กอดตัวเองคนเดียวเปล่าเปลี่ยวหวังเดินลำพัง...เหน็บหนาวข่มร้าวรานกี่ความทุกข์ข่มเหงในเพรงกาลหวังข้ามผ่าน...อยากมีวิถีงาม...๒.พรหมลิขิตทดสอบกรอบชีวินด้วยมลทินน่ารังเกียจคนเยียดหยามได้บทเรียนพลาดผิดพาจิตทรามเอื่อยไหลตาม "กิเลิส" เหตุแห่งกรรม...๓.น้อมดวงจิตอธิษฐานบันดาลดลขอกุศลผลบุญโปรดหนุนนำพาพ้นจากกลลวงหลุดบ่วงช้ำอย่าถลำ...หลงผิดคิดละอาย...ซ่อนหน้าผ่านวันคืนอันขืนขมทุกข์ระทมชีวินเกือบสิ้นสายถูกพร่าผลาญทุรนทุรายสิ้นความหมายค่ารักประจักษ์ใจ...๔.เป็นเพียงการหลอกหลอนที่ซ่อนอยู่ทั้งที่รู้
2901
31
10
หน้าส่วนตัว
