mono
วันนี้...บังเอิญได้พบเธออีกครั้ง
ทุกความรู้สึกก็คงยัง เหมือนกับวันเก่าก่อน
ปลอบตัวเองว่า...เข้มแข็งไว้...อย่าร้าวรอน
อดทนเอาไว้ก่อน...ยากอะไร แค่แอบซ่อนรอยน้ำตา
วันนี้...แค่ข้างกายเธอมีใครอีกคน
ทักทายเธออีกหน...กับยิ้มให้เขาอีกคน...ทำไมต้องเหนื่อยล้า
ถึงจะเป็นยิ้มเศร้า ๆ ของใจ...ที่ชื้นไปด้วยรอยน้ำตา
แต่คงไม่ยากเกินไปกว่า...จะกัดฟันเอ่ยลาเธออีกที
แต่ช่างเป็นนาที...ที่ยาวนาน
ความร้าวรานรวมตัวกันเดินทางผ่าน....คนผ่านทางคนนี้
วินาที่ที่โหดร้าย....ต้องสะกดใจที่หมองไหม้ ไม่มีชิ้นดี
สิ้นคำสุดท้าย......ขอให้โชคดี....
..หันหลังเดินจากมา....หลับตา สูดลมหายใจลึก ๆ อีกที...
....พร้อมกับร
1191
3
0
หน้าส่วนตัว
