สุริยันต์ จันทราทิตย์
พระจันทร์แจ่มกระจ่าง
สุกสว่างกลางเวหา
หนุ่มสาวชาวบ้านนา
เขาออกมาชื่นชมจันทร์
เว้าเล่นเป็นผญา
โต้ไปมาน่าสรวลสันต์
หวานคำถ้อยจำนรรจ์
กล่าวเกี้ยวกันอย่างเขินอาย
"อ้ายเที้ยวจ๋นท้างโสก
อยากปัวโรคฮักให่หาย
ฮ้ำฮ้อนน้อนเดี๋ยวด๋าย
ฮับฮักอ้ายได้บ่น้อ...?"
"น้องนี่ปอดอ้อยส้อย
เสมอจั๊งอ้อยกล๋างก๋อ
คันฮักให้ม้าขอ
กั๊บแม่พ่อได้บ่นาย...?"
"เกี๋ยวข้าวแล่วย้ามใด๋
สิให่แม่ไป๋หมั่นหมาย
แต่งใภ้ให่ลูกซาย
ต๋อนเดื๋อนอ้ายได้บ่นาง...?"
"อ้ายอย่าลื้มค้ำหมั่น
ให่ไว่คื้นจั๋นทร์กระจ๊าง
สัญญ้าฮักบ่ส่าง
อย่าหนีฮ่างไป๋ท