กุ้งหนามแดง
ก่อนหน้านั้นว่ารักสลักจิต
พอจีบติดกลับเปลี่ยนน่าเวียนหัว
ใจหนอใจผู้ชายช่างน่ากลัว
ยอมพันพัวหนหลังหวังใดกัน
ใช้ถูบ้านซักผ้าทำหน้าหงิก
ใช้ผัดพริกกลับแกงมัสหมั่น
ใช้ล้างรถยังผลัดขัดอีกวัน
ใช้วันจันทร์ทำเสาร์ทนหาวรอ
เปลี่ยนหลอดไฟสักทียังชีช้ำ
ทนหน้าดำคุยกันมันเหลือขอ
บอกประหยัดช่วยชาติน่าฟาดคอ
ไม่ช่วยถ่อช่วยค้ำกรรมของเมีย
รดต้นไม้แค่นี้สี่ห้าไร่
ทำร้องไห้หาผู้ช่วย..ฮ่วย! ละเหี่ย
ทีไม่ใช้กลับขยันหมั่นนัวเนีย
น่าอ่อนเพลียหัวใจ..ให้ระอา
คอยแนะนำกลับมองน้องขี้บ่น
ถ้าไม่สนกลับตามคอยถามหา
แต่ห่างกันเพียงวันมันชืดชา
ดูเหมือนว่าขาดอะไร..ที่ใจชิน
..