ลูกหว้า
เขาขอลา..แต่ฉันยังอ้อนวอนให้..กลับ
โทรตามจนเขาไม่รับ.ไม่มีทางย้อนมา
เก็บศักดิ์ศรีไว้ก้นกระเป๋า..แม่รู้แม่คงว่า
อะไรกันนักกันหนากับคน-คนเดียวเออหนอคนอย่างฉัน
ตรอมใจทุกวันเมื่อไหร่จะพอสักที
เจ็บแล้วก็ยังไม่เข็ดใจเจ้าเอ๋ย
มันสนุกตรงไหนยังไง
อยากให้ฉันนอนร้องไห้อีกนานแค่ไหน
อีกเท่าไหร่ละใจจ๋าเจ็บแล้วยังไม่เข็ด
ก็ต้องเจ็บแบบนี้ธรรมดาช้ำไปช้ำมา
แล้วเมื่อไหร่ถึงจะเข็ด
รักล้นใจ ออกไปตามหาเขาจนเจอ
แต่ยิ่งทำให้เพ้อเขามีใครอีกคน
อยากจะเห็นก็เลยได้เห็นเอาหัวใจไปป่น
ต้องเจ็บต้องปวดอีกหน
ก็สมควรแล้วก็คงต้องรักตัวเอง ใช่ไหม ใช่ไหม
1033
5
0
หน้าส่วนตัว
