ผู้ชายร้องให้
ความรักเป็นเพียงเพี้ยง พรรณนา
สักแต่กล่าววาจา บอกอ้าง
ลับหลังเพียงพ้นตา ทำอีก อย่างแฮ
เจ็บนี้ช่างอ้างว้าง เพราะเชื่อ คำคน
สายชลว่าเลี้ยวลดและคดเคี้ยว
ยังมิอาจจะปีนเกลียวหัวใจหญิง
ปากพร่ำบอกว่ารักตัวข้าจริง
แต่กลับทิ้งให้ข้าเศร้าเหงาอุรา
เหลือเพียงความเหงาเศร้าไว้เป็นเพื่อน
กับดวงเดือนดวงดาวบนเวหา
ที่คอยปรอบตัวข้าทุกเวลา
บรรเทาแผลในอุราให้ลดลง
ต่อแต่นี้ตัวข้าขอเสพเหล้า
เอาความเมาดับไฟรักเป็นผุยผง
หากได้เมาตัวข้าคงได้ปลง
ตัวข้าคงทำใจได้ซักที
แต่ยิ่งดื่มยิ่งเมาก็ยิ่งเศร้า
คนเมาเหล้าใจเมารักไร