แดดเช้า
เธอบอกว่า .. ผ่านมาค่าชีวิต
พบถูกผิดหลากหลายกรายให้เห็น
ถ้าจะถามเธอเป็นใคร ... เธอไม่เป็น
มิใช่เร้นซ่อนไว้เพียงใจตน
เธอบอกว่า ... ไม่เคยพบเธอคือใคร
สมมติแห่งห้วงนัยไม่สับสน
"อัลมิตรา" เกิดดับ กับเปลือกปน
ทุกสิ่งหม่นผ่านไป ไม่หวนคืน
เธอบอกว่า ... ผ่านมาถ้าถามหา
"อัลมิตรา" เพียงชื่อหรือสิ่งอื่น
ลมหายใจไหลเข้าออกบอกจุดยืน
ถึงกาลกลืนชีพร่วงไม่ห่วงใย
เธอบอกว่า ... ตัวตนที่ค้นพบ
เพียงเงากลบเพียงผ่านอ่านคำใบ้
ณ กาลนี้ที่ทวนทบบรรจบใจ
จริงเพียงใดสิ่งจริงย่อมอิงความ
"มิตรภาพตราบสิ้น ดิน และ ฟ้า"
เป็นคำกล้ายืนยันมั่นคำถาม
หลอมตัวตนคนจริงเทิดสิ่งงาม
เผยทุกท่ามกาลช่วงท่วงทำนอง