toneliu
....ความเป็นเพื่อนเลือนหายเสียดายนัก
พึ่งตระหนักรักแน่มาแต่ไหน
ความจริงคือเรา...ถือสิทธิ์คิดเป็นไป
เธอมิได้ไหวพินิจ...สักนิดเดียว
........เจ็บ ..ลมหนาวสาวหมอกระลอกเอื่อย
คนเปล่าเปลือยหัวใจใครเปล่าเปลี่ยว
เคยรู้สึกลึกล้ำเพียงคำเดียว
ไม่อยากเกี้ยวคำเลี้ยวลด...ขบถรัก
.......ห่างเกิน ...ใครเมินหมางระคางคิด
ที่เป็นอยู่....ผู้ผิดไม่คิดหนัก
รักหรือหลงคงไม่หวังใครรัก
อยากฟูมฟักรักษาใจใครนานนาน
......คงนาน ...เพียงผ่านไปไม่ทันดึก
ไกลรู้สึก...ไม่ลึกซึ้งถึงวันหวาน
คงเป็นเรา...เข้าใจเอง...เพลงรักบาน
ทรมาน...ป่านฉะนี้...ไม่มีใคร.
...........