แก้วประเสริฐ
สุดแสนที่จะซึ้ง
เปรียบชีวิตใดใดคล้ายเวหาส
หรือภาพวาดจิตรกรมักซ่อนหา
ล้วนจิตเสริมเติมแต่งสุดพรรณนา
บ้างฝากไว้โชคชะตามานำทาง
มีสิ่งหนึ่งพึงประจักษ์มักสุดซึ้ง
ใฝ่คำนึงผูกพันนั้นยากห่าง
เข้าจอแจแส่หามิละวาง
เป็นตารางขึงไว้ในใจตน
บวกกับโลภโกรธหลงพะวงไว้
ดั่งเรือพายในอ่างสร้างสับสน
วกวนเวียนเพียรหาจนวกวน
มิอาจพ้นหนีห่างกระจ่างใจ
สิ่งนั้นหรือคือรักมักชอกช้ำ
สร้างรอยย้ำเติมแต่งแฝงมืดไว้
ดั่งสุริยันต์จันทรายามคลาไคล
มักเมฆบดบังให้ได้หมองมัว
มีสิ่งหนึ่งพึงสร้างวางกำหนด
ช่างหมดจดถ้อยคำนำหลีกชั่ว
สร้างคุณธรรมเข้าเสริมเติมแต่