เด็กตรัง
ถึงแม้ว่าไม่เคยเห้นหน้าประการแรก ถึงแม้ว่าเข้ามาเพื่อพูดคุยเท่านั้น
แต่เมื่อได้คุยไปนานๆ ใจพี่มันก็เลยหวั่นไป
ว่าทำไมเป็นอย่างนี้ ไม่น่าจะเป็นไปได้
หวิวๆอยู่ในหัวใจ แปลกอะไรอย่างนี้ไม่มีเลย
อยู่ๆก็รู้สึกท้อ ยามพี่รอคำตอบนานๆ
คิดว่าเจ้าคงทิ้งกัน ไปคุยกับชายอื่นไม่ใช่เรา
คิดอย่างนั้นมันแปลกหรือเปล่า
.........
หรือเรารักเขาแล้วนั้น
ใจเอ๋ยใจเลยมาเร็วพลัน
ยังไม่ทันเห็นหน้ากันก็ดันเกิน
คิดมากเกินไปหรือเปล่า
ยามเหงาเจ้บปวดหนักหนา
......
อยากพูดอยากคุยสบตา
แต่ว่าห่างไกลเกินไป
รักไม่รักไม่รู้หรอกจิต
อาจจะผิดที่ใจมันมักง่าย
รักเขาดื้อๆจนเกิ