วฤก
๏ ห่างเหินนานเนิ่นแล้ว.......ลืมไฉน
ถวิลท่วมหฤทัย...................ทุกข์ร้อน
ถึงผู้อยู่หนไกล....................หันกลับ.......บ้างเนอ
เคยกู่คำกู่ย้อน-....................กลับเย้ยหยันถวิล ๚
๏ ฝากดินดินดั่งใบ้...............เบิกคำ
ดินบ่ายเบี่ยงพึมพำ..............พูดเพี้ยน
แปลงเนื้อเปลี่ยนนาทจำ-......นรรจ์จาก.......พี่ฤา
ถึงดับหวังคืนเหี้ยน..............ขาดห้วงความหวาน ๚
๏ ฝากดวงดาวรุ่งขึ้น.............เรขา
แรขอบของนภา....................พรุ่งนี้
ไขแสงสุริยา.........................แย้มบอก........เธอนา
วอนอย่าเลยหลีกลี้.................หลบเร้นลืมสนอง ๚
๏ ห่างเหินนานเนิ่นแล้ว...
1167
6
0
หน้าส่วนตัว
