แก้วประภัสสร
ดาวหางตกหน้าบ้าน พอไม่นานก็จางหาย
ครุ่นคิดไม่วางวาย นี่ข่าวร้ายหรือข่าวดี
โบราณคนแก่เฒ่า ท่านบอกเล่าอย่ารีบหนี
กลั้นใจเสี้ยวนาที ขอสิ่งที่เราต้องการ
ขอมาตั้งแต่เล็ก ยังเป็นเด็กคอยขับขาน
หวังเพียงสุขยาวนาน มีลูกหลานเต็มบ้านเมือง
สี่สิบย่างกรายนี้ ดูเห็นทีไม่ได้เรื่อง
ขอมาอยู่เนืองเนือง เหมือนขัดเคืองเรื่องหัวใจ
ขาดคู่และไร้ลูก มาพันผูกให้แจ่มใส
ดาวตกลงคราใด ใจก็ตกไปตามดาว
....................................
ดาวเอ๋ยเจ้าดาวหาง พุ่งลอยคว้างบนกลางหาว
แรกชัชวาลวาว บัดปลายคล้อยผลอยดับลง
ดุจใจข้าเคยรุ่ง