มารแมงมุม
วัดระยะจากใจไกลเหมือนใกล้
มีเธอในดวงตามาเสมอ
เหลือแค่ก่อต่อเติมเพิ่มในเธอ
รอวันเจอ รอวัน ฉันจะรอ
แต่แอบหวั่นพรั่นใจในส่วนลึก
ความรู้สึกเทียมเท่าหรือเปล่าหนอ
ใช้เครื่องวัดหัวใจเท่าไหร่พอ
เพื่อจะก่อจะสร้างทางของเรา
เพราะว่าเราแตกต่างและห่างเหิน
ต้องเผชิญกับนิยามของความเหงา
ฤๅหลงรูปจูบกระดาษวาดแสงเงา
ความจริงเปล่า..เปลี่ยวดาย...อยู่ปลายตา
ที่จริงไกลเกินตาทอดตาเห็น
ที่จริงเป็นแค่เพ้อละเมอหา
ที่จริงแจ้งชัดเจนแน่แค่มายา
ที่เน้นว่าเราฝันมันไม่จริง
แต่ยังไม่อยากตื่นคืนจากฝัน
ยังยึดมั่นอยากรู้เกินอยู่นิ่ง
มายาโลกโศกเศร้า...เฝ้าประวิง
ดิ้นรนยิ่งหมองหม่นจนซ
1731
8
0
หน้าส่วนตัว
