...ม่ะบอก...
อ่านแล้วทั้งสองฉบับ
รับรู้ทุกอย่างที่เขียนที่สื่อ
อะไรคิดว่าไม่ถูกแล้วเศร้าฮือ
บ้าหรือสาวน้อยกลอยใจของใครกัน
รักนะ...อย่าคิดอะไรมาก
มิได้จากกันไปที่ไหนให้หวาดหวั่น
ไม่คิดว่าเธอเป็นเช่นขีดเขียนนั่น
แต่ยังอยุ่ในใจกันเสมอมา
ขอโทษทำไมไม่ได้ผิดร้าย
สังขารร่างกายมิขายหน้า
เธอยังเป็นเช่นดวงดารา
วับวาวพราวฟ้าแม้รำไร
เรื่องอื่นอย่าฟื้นมาว่าซ้ำ
จดจำคำจากใจพี่มีให้
น้องยังเป็นหนึ่งในใจ
คิดมากไปใครจะเศร้าระทม
ยิ้มนะ คนดีกอดพี่อบอุ่น
หนุนแขนแทนหมอนมือซ้อนแทนผ้าห่ม
จูบนี้พี่ใคร่ให้สมอารมณ์
มิข่มหัวใจใกล้ชิดสนิทนวล
รักจริงมิหยอกเล่นบอกรัก