บินเดี่ยวหมื่นลี้
..๏ บนหนทางย่างก้าวแสนร้าวรวด
ความเจ็บปวดสาหัสเกินอัดอั้น
ท่ามกลางเถื่อนเขื่อนเขาเงื้อมเงาจันทร์
ซากความฝันพังผุดั่งธุลี
คมเวลาบาดเกี่ยวทุกเสี้ยวส่วน
รอยขีดข่วนมากจนเลือดล้นปรี่
บนซากเถ้าความทะนงยังคงมี-
หนึ่งคนดีคอยโอบเอื้อเผื่อพลัง
แม้นล้มลุกคลุกคลานบนลานฝัน
เจ้าแจ่มจันทร์ยังปลอบมอบความหวัง
แม้นความทุกข์รุกเร้าเข้าประดัง
เจ้าคงยังเคียงข้างมิร้างลา
บนหนทางย่างก้าวคราวแพ้พ่าย
หวังสุดท้ายก่อนสิ้นถวิลหา
ขอซบตักพักร่างข้างอัลมิตรา
ก่อนเวลากระชากวิญญ์วันสิ้นใจ๚ะ๛
******************************
ในอ้อมกอดสุดท้ายหายเหน็บหนาว
ท่ามผืนดาวพราวฟ้างามตาไสว
จึงหลุบปีกกล้าแกร่งแห