ราเมือก
เฝ้ารอเพียงแต่เธอมาเสมอ
เฝ้าพร่ำเพ้อถึงเธอเท่าไหร่
มีแต่ความรู้สึกดีๆที่ในหัวใจ
คอยมอบให้กับเธอตลอดมา
แต่เธอกลับมองว่าฉันเป็นของตาย
ไร้ความหมายควรเธอถวิลหา
อยากเพียงขอพบสบสายตา
อยากบอกเพียงว่าใจฉันยังคงเดิม
นานแค่ไหนที่ฉันเฝ้าอดทน
ให้กับคนที่ไม่เคยเห็นค่า
ขอเพียงเธอนั้นรับรู้ไว้สักครา
รู้เพียงว่าของตายที่ว่าก็รักเธอ
กว่าที่เราจะเข้าใจในใครสักคนหนึ่ง จะลึกซึ้งถึงข้างในนั้นยากกว่า
ถึงต้องยอมต้องเป็นสิ่งที่ไร้ราคา เพื่ออยากให้รู้ว่าใจเราต้องการใคร
แต่ถ้าต้องทนแบบนี้เรื่อยไป มีใครบ้างไหมไม่อ่อนล้า กับการต้องเป็นสิ่งไร้ราคา
อยากถามว่ามีใครบ้างที่ยอมทน จะทนทนไป
หน้าส่วนตัว
3304
3
0
