ความสุขอย่างที่สองลองหยิบคำ แล้วจึงนำมาร้อยเรียงเคียงข้างหนุน ให้สัมผัสเป็นจังหวะจะโคนคุณ เนื้อความอุ่นโดนใจใครบางคน ในบางครั้งอาจติดคิดไม่ออก เดินไปปลอกกล้วยกินให้สิ้นผล กลับมาใหม่ไหลลื่นเกินฝืนทน จากสับสนเป็นกระจ่างทางมากมี เหมือนการฝึกสมาธินิสัยเย็น คล้ายเดินเล่นแดนอักษรที่ร่อนหนี เราก็วิ่งไล่ล่ามตามทุกที เป็นอย่างนี้มานานเบิกบานใจ กลอนบทนี้แต่งเพื่อเอื้อความสุข แม้จะทุกข์คลุกเหงาเศร้าแค่ไหน ถึงข้าน้อยรูปไม่หล่อบ่มีใคร จะขอให้ความสุขซ่านผ่านกลอนเอย