กุ้งก้ามกราม
ก่อนเคยรักหนักแน่นสุดแสนห่วง
มิหลอกลวงมั่นคงด้วยหลงใหล
ทุกเย็นย่ำค่ำเช้าหมั่นเอาใจ
หากยุงไต่ไรตอมพร้อมปกป้อง
ใครว่าเจ้าต่ำทรามในความคิด
จนมิ่งมิตรหลากล้นความหม่นหมอง
ยังเห็นเจ้างามสง่าดั่งทาทอง
จึงรับรองเคียงข้างร่วมทางเดิน
แล้วจู่จู่คนดีคิดตีจาก
พี่ตกยากจึงสร้างความห่างเหิน
ยังมิพร้อมยอมรับความยับเยิน
ปวดปร่าเกินยอมรับกับความจริง
ส่งผู้ใหญ่ไปง้อยิ่งท้อถอย
เจ้าลืมรอยไถแปรและทุกสิ่ง
ตัดสิ้นเยื่อมิเหลือใยให้ช่วงชิง
ทำเช่นลิงชิงหลักปักธงชัย
เห็นขันหมากเขาพรากเจ้าจากพี่
เจ้ายินดีกอดตระกองยิ้มผ่องใส
กุหลาบแดงเขามอบเจ้าชอบใจ
แต่รู้ไหมพี่อึดอัดด้วยขัดเคือง
กลับม