ชีวิตคนเราก็เหมือนละคร บางตอนก็มีความสุข บางตอนก็มีแต่ความทุกข์ คละเคลากันไป ดังเช่นละครชีวิตฉัน บางวันมีสุขมากมาย ในบางวันเศร้าตรมใจ ขาดคนห่วงใยดูแล โอ้..อนิจาน้ำตาไหลริน หัวใจฉันมันโบยบิน เสาะหาถิ่นที่พักพำนักใจ จะมีใครบ้างไหมให้พักพิง ละครในชีวิตฉัน ในบางวันสุขทุกข์ปะปน ฉันมองหาใครสักคน ก่อนสิ้นลมจากไปไกล ละครของบทสุดท้าย จะจบลงกันอย่างไร ทุกคนล้วนคงจะเข้าใจ คือ..หนีไม่ได้..ตายทุกคน
1253
3
0
หน้าส่วนตัว
